de reis

G'day mates!
WE ZIJN ER! Het is echt gebeurd! En wat een reis hebben we achter de rug.
Woensdagochtend om 8.45 reden we weg vanauit 's Heerenberg richting Frankfurt.
Alles verliep prima, wat filetjes, maar we waren ruim op tijd.

Danny had ons via internet  al ingechecked, dus we hoefden alleen onze bagage maar af te leveren.... hmmmm alleen maar....Dat bleek toch niet zo. Is jullie eindbestemming Hongkong? vroeg die vrouw vriendelijk. UH nee, Sydney. Het bleek toch raar te zijn dat we vandaag vertrokken en de volgende dag een andere datum op de eindbestemming zouden zijn. Okee, hadden we dat getackeld, volgende issue. Mijn naam:  de Wit besttaat uit 2 woordjes. Alleen de computer heeft er op mijn visa maar voor het gemak maar 1 naam van gemaakt : Dewit. Met andere woorden, zoals het nu was, zou ik Australie niet inkomen. Die uiterst vriendelijke mevrouw eenst een mail gestuurd naar de noodafdeling van de  douane van Australie en het uitgelegd. Vervolgens wachten op het antwoord. Helaas was het nog niet goed. Toen heet ze maar gebeld met Australie. Toen heeft ze het aan de telefoon uitgelegd, gelukkig was toen eindelijk alles okee. Met een geschreven aantekening erbij. Rennen naar de doune, alles gescreend  en op een holletje naar de gate. Toch nog snel ff een foto:

Eindelijk stapten we aan boord als een van de laatsten. We hadden een plek met veel beenruimte, maar wel naast de wc en het keukentje. Om 14.00 uur begon dan de reis waar we zo naar toe hebben geleefd. En wat was die reis lang. 1x overgegeven en wel, maar goed dat mocht de pret niet drukken. Om 07.00 uur ( 01.00 uur ned tijd) landen we in Hongkong. Vervolgens even plassen, ons gezicht wassen, koffie kopen (die we helaas niet leeg konden drinken) en toen weer boarden en om 09.00 uur zaten we in ons tweede vliegtuig. Iedereen in de gordels... dingdong... captain speaking.... er ligt olie op de startbaan.... vertraging min 30 min... oh wat verlangde ik naar die koffie die ik had wegmoeten gooien.... maar fijn om 10.00 stegen we toch eindelijk op. Na weer een lange reis met veel turbulentie zijn we dan eindlijk geland om 20.30 uur. Gelukkig waren de douaniers in Sydney niet zo sttreng als dat wij altijd zagen op de tv bij border security.
Nog wat foto's vanuit het vliegtuig.

we zijn bijna....

alweer een zonsondergang.

Bij aankomst was daar Sybe's grote vriend Darian. Wat waren ze blij elkaar weer te zien.

Richard bracht ons door de stromende regen naar ons tijdeijke onderkomen, waar Manon een heerlijke borrel met hapjes klaar had gemaakt. De jongens vermaakten zich prima en wij gingen pas om 0.00 uur naar bed.