Dag 34 Hong Kong

Dag 34

Na een beroerde nacht om 6.00 uur maar lekker gaan douchen. Om 7.15 zaten we beneden aan het ontbijt. Wat een luxe. Ze hadden echt van alles, je kunt het zo gek niet bedenken. Heerlijk ons buikje rond gegeten en toen maar buiten in die snikhitte maar gewacht, konden we vast aan de hitte wennen, want in het hotel was airco en gewoon koud. Na 10 minuten kwam gelukkig de bus, anders was ik gesmolten denk ik. In de bus weer een beetje bij gekomen. Lang leve de airco.We reden richting een haven waar we met een snelle catamarantaxi naar Lantau gebracht werden ( Hong Kong bestaan uit 74 eilanden). De zee was wild, maar tegen de tijd dat we er last van kregen, waren we er. Het was gelukkig maar een half uurtje. Daar stond alweer een koele bus op ons te wachten. Dit eiland is wel veel mooier. Heel groen, weinig mensen en geen flats! De weg was smal en erg bochtig en soms heel steil omhoog en dan weer steil omlaag! Even een stop gemaakt bij een strandje. Daar hadden ze ook speciale haaienvlaggen. Dan moest je dus niet gaan zwemmen.
Toen kwamen we in een echt visserdorpje. Alle vis die daar gevangen wordt, wordt Of gedroogd Of laat men leven en pas voor bereiding gedood. We moesten de bus uit, hup die hitte en STANK in. We zagen ook een grote gedroogde haai en haaienvinnen. Toen gingen we in een bootje de speciale paalwoningen bezichtigen. De mensen wonen er heel armoedig, maar zijn heel gelukkig aldus de gids, die geboren en getogen was in dat dorpje.Daarna kon je nog even "shoppen", maar wij kozen voor die hele mooie koele bus! :-)

gedroogde haai!

Op naar de Boedda. Ook daar werden we tot boven gebracht. en hoefden we dus niet die 300 treden op te lopen in die zon en hitte en vooral die hoge luchtvochtigheid, die maakte het killing! Wat een beeld. Zo groot! We zijn er ook in geweest. Maar alles stond in die mooie maar onbegrijpelijke taal. Daarna de trap naar beneden en was het tijd voor een luch in een tempel. Het was een vegetarische lunch, want de monniken eten geen dieren of producten van dieren. Heerlijk koel gelukkig binnen. Het is en blijft niet mijn eten, maar de loepia's waren wel lekker.

Sybe onder de grote Boedda!

Deze trap hoefden we gelukkig niet naar boven, alleen maar naar beneden...

Genieten van wat koelte, niet echt van het ijsje!

In de kabelbaan naar beneden

Daarna langs de souvenirwinkeltjes terug naar de de plek waar we weer naar beneden zouden gaan met een kabelbaan. Lekker een ijsje gegeten, maar die smolt weg als een gek. Ik heb geloof ik nog nooit zo snel een ijsje gegeten.
We hadden nog Nederlandse mensen ontmoet en zijn met hen in de gondel gegaan. erg gezellig. Eenmaal beneden, stond de bus weer klaar en die bracht on terug naar het hotel waar we om 16.00 uur aankwamen. Lekker een plons in het zwembad was de bedoeling.
Helaas.. onweer op komst, dus gesloten. Toen maar lekker gechilled (letterlijk) op dehotelkamer. Daarna gaan wat gaan eten en na het eten nog even gekeken of het zwembad nu wel open was en dat was zo. Sybe had zijn zwembroek nog aan, dus hij nam een plons in het water. Dat zag er goed uit en om Sybe alleen te laten zwemmen, vond ik ook zielig, dus heb ik me snel omgekleed en ben ik ook gaan zwemmen. En dat had ik niet moeten doen. Sybe en ik zouden even samen in de jaccuzi met uitzicht op de Haven. Maar toen gleed ik uit. AUW! Dit voelde helemaal fout. Viel bijna flauw van de pijn en moest gelijk spugen. Eenmaal weer wat bloed in het hoofd op zoek naar koud water... dat was er gewoon niet. Zelfs de tuinslang was warm! Toen maar naar de kamer gestrompeld en een colablikje er tegen aan gehouden. Het werd al dik en blauw. Mijn tenen deden het nog. Waarschijnlijk zwaargekneusd. Hopelijk is het niet gebroken. We konden nu toch niets doen en ik ga niet naar een Chinese arts. Ik wacht wel tot we thuis zijn. Omdat we een superuitzicht op de haven hadden, konden we de lasershow die er elke avond wordt gehouden, mooi vanaf onze hotelkamer volgen. Daarna is Sybe naar bed gegaan want morgen stond alweer een excursie gepland. Een bustocht over het eiland Hong Kong zelf. Ik had besloten dat ik maar niet mee zou gaan, want met die voet kon ik echt niets. Ik zou wel wachten in het hotel totdat ze weer terug waren. Toen ook wij op tijd naar bed, na die vorige nacht waren we doodmoe.

Dit was 5 min voordat ik uitgleed!