Dag 35 Dag Hong Kong en op naar huis!!!

Dag 35 de laaste dag

Gelukkig iets beter geslapen, maar wel opgestaan met een enorm blauwe en dikke, pijnlijke voet en geen paracetamol! Om 7.00 uur aan het ontbijt en daarna werden Danny en Sybe om 7.50 opgehaald met de bus. Ik mocht van het hotel tot 14.00 uur op de kamer blijven ipv 12.00 uur, dus dat was wel fijn. Alle bagage hebben we daar beneden kunnen stallen op 1 overlevingstas voor mij na. Lekker op bed tv gekeken, gelezen, geslapen. Zo kwam ik de dag wel door. Eenmaal om 14.00 uur naar beneden gestrompeld. Wat deed mijn voet pijn. Gelukkig waren er beneden wat aardige Chinezen die me hielpen met mijn tas. Een half uur later kwamen Danny en Sybe alweer aan. De Peak, een berg in HK viel tegen. Uitzicht was er niet, te veel smog. En Danny wilde hier zijn souvenir kopen, maar ook de prijzen vielen zwaar tegen. Ze waren maar niet gaan winkelen, want het was te heet. Gelukkig had ie wel paracetamol gevonden.

Toen zijn we maar naar het vliegveld gegaan. Hopelijk was er nog keus in plekken, omdat we zo vroeg waren. Ik ben op de bagagekar gaan zitten en toen ze me zagen strompelen, werden we meteen in een andere rij gezet. Kregen we de business class behandeling, helaas geen b.c. plaatsen! Ik werd met de rolstoel naar de gate gebracht en we mochten als eerste het vliegtuig in en als laatste eruit. In Frankfurt zou dan weer een rolstoel klaar staan. Onze bagage zou ook als eerste arriveren. En ook sybe's surfboard was weer mee! Toen begon het lange wachten van 16.00 uur tot 00.30 uur! Toen zouden we pas vliegen. Sybe heeft zich prima vermaakt met films kijken op de laptop en zijn nintendo. We hebben hem wakker gehouden tot in het vliegtuig. Hopelijk zou hij dan wel slapen! Nou we waren nog niet eens vertrokken of hij sliep al! Nog 12 uur zitten en dan zouden we in Frankfurt zijn! Hopelijk geen tyfoons of andere narigheid, want we kwamen wel in de buurt van die rampgebieden.

0m 6.30 uur waren we geland na een heel rustige tocht. De rolstoel stond klaar, maar werd ingepikt door een Duitser. Of ik maar naar de lift wilde lopen? Niet dus... Kwamen ze na 20 minuten toch nog met een rolstoel. De bagage was er al, alleen Sybe's board nog niet. Zoeken, zoeken zoeken en na 20 minuten hadden we hem gevonden. Een vriendelijk meneer nam mij en Sybe mee met zo'n golfkarretje en bracht ons naar het station. Om 8.30 zaten we in de trein en 3 uur later en 1 overstap of moet ik zeggen overstrompeling, werden we in Emmerich opgepikt door oma (Danny's moeder).

Daar even koffie gedronken en geknuffeld met onze eigen rode koala Aika! En toen om nog een uurtje in de auto naar HUIS! We waren om 14.00 thuis en om 14.30 kon ik terecht bij de huisarts.

Gelukkig alleen zwaar gekneusd en niet gebroken. Gaat dus allemaal vanzelf over.

En om 21.00 uur zijn we allemaal in slaap gevallen!!



WAT EEN TOPREIS HEBBEN WE GEHAD!!!